Στα γιορτινά τραπέζια ακολουθούμε οι περισσότεροι ένα ορισμένο συμπεριφορικό μοτίβο. Λέμε "μιαμ, τέλεια θα τα δοκιμάσω όλα, Αλλά θα φάω από λίγο. Πεινάω εξάλλου. Και χωρίς να το καταλάβουμε έχουμε εντοπίσει και πέσει με τα μούτρα στο αγαπημένα μας εδέσματα. Και κάποιοι κάνουμε υπερφαγία. Και κει που το σύστημα αρχίζει να καταρρέει λέμε «Έσκασα αλλά ήρθε και το γλυκό, δε γίνεται να μην το γευτώ κι αυτό, μέρες που 'ναι» Το φαγητό ήταν καλό. Το πρόβλημα δεν ήταν οτι έφαγες. Ήταν ότι έφαγες...

Υπάρχει μια γλώσσα που δεν λέγεται μονάχα με λέξεις. Υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν εξηγείται με τους χρόνους των ρημάτων όπως τους ξέρουμε. Εμείς λέμε «εγώ είμαι», «εγώ έκανα», «θα κάνω». Αλλά μερικές φορές η σκέψη κινείται διαφορετικά. Η γλώσσα, η κίνηση, η αίσθηση συνδιαμορφώνουν μια άλλη αντίληψη του κόσμου. Όπως στον Αυτισμό. Με τον άλλο τρόπο στη γλώσσα, στην κίνηση, στην αντίληψη. Η γλώσσα της ενσώματης γνώσης Η θεωρία Embodied Cognition μας λέει πως δεν σκεφτόμαστε μόνο με λέξεις...

Η «συμπερίληψη» δημιουργεί τον Άλλον. Τον ξένο. Όσο περισσότερο τη σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νιώθω πως κάτι βαθιά στραβό κρύβεται μέσα...